27.2.11

deli demişken

Eveeet deli demişken, ben Bakırköy doğumluyum haberin var mı? Evet evet, öyleyim. Hı hı. Hani şu hunililerden... Çıkarabildin işalla.

Zaten okulda "benim adım hürrem" taklidini yaparak eğleniyorum. İyice gevşedi benim balatalar. Eyvah. İmdat.

Benim adim hürrem. Sultan sülümanın emri. Benim karnim aciktı, buldurcuk istiyor. Süt aneye gerek yok, anasi yeter ona. Benim adım hü....

20.2.11

demir ali korkmaz ki!

Bu hafta böyle bi garipti, ne bileyim anlayamadım nası geçtiğini. Sanki manasızdı biraz, veya ben miyim duygusuzlaşan, bilemiyorum. Boşa yaşanmış bi zaman gibi geliyo bazen hayatım, gereksiz bi süreç, olmasa da olurmuş diycem nerdeyse. Gülüyorum, ağlıyorum, boşa. Ne anlamı var ki! Birileri gidiyo birileri geliyo. Rolün bitti miiniyosun sahneden. Ama en azından tiyatrocular hatırlanıyor, sen ise göçüp giden oluyosun, götürmüyosun ki yanındkileri! Onlar burada kalıyolar, sözde üzüntüleriyle, aa bi bakmışsın ki hayat akıp gidiyo, unutuluvermişsin bile çoktan. Bi kayıp yaşamış olmam sadece hatrlattı bunları, yani bi haftaya kalmaz sen de unutursun deme. Hayatımın anlamsızlığından da bahsediyorum burada, asıl sorun o ya...

Bu hafta İTÜ gezisi vardı da birden fikirlerim değişti, mimarlık istemeye başladım. Puanı da düşük, oooh! Yok yani bütün hayatımı adamam gereken bi meslek seçersem eğer pişman olabilirim ilerde, ki en son isteyeceğim şey de bu. O yüzden her an tıptan vazgeçebilirim...

Miccer'la deskmate'imle konuşurken birdenbire aramızdan geçip giden küçük çocuğa da, martıya karga diyen kıcırcığıma da, kargalara martı atarız diyen Cery'e de teşekkürler, neşemiz eksik olmasın. Hatta Carolin ile Hürrem'i boğmak isteyen anneme de selam ederim, dizileri böylesi yaşadığı için. Eaalliiiii! diye bağırasım var.

Umarım sıkıntılar gidiverir, kara bulutları kovarım tepemden yakın zamanda. Ne güzel şarkıdır bu, ben de içimdeki fişekleri patlatıcam yakında, sakının a dostlar.
Cause baby you're a firework
Come on show 'em what you're worth
....
Baby you're a firework
Come on let your colors burst
....

13.2.11

yaşdaşlar!

Cuma günü Miccer, BigLion, Cery, kıvırcığım ve Z.'yi evimde ağırladım. Öyle hazırlıklar yaptım ki tek başıma, daha iki yıl yemek yapmam heralde. Ama geldiler, eğlendik bol bol ve yaptığıma değdi. Seymen'imi yedik, o biraz sapıklık yaptı ama olsun, fotolara baktık, fallar açtık; kısacası gerçekten eğlendik. Onları çooooook çok seviyorum!

Tatilin son gününün son anlarını dahi değerlendiriyor ve ders çalışmamakta direniyorum. Biliyorum yanlış, ama yarın kitaplara bir saldırıcam ki kimseler kurtaramıycak onları benden. O yüzden içim rahat.

Yarın sevgililer günü, ayrıca mevlit kandili, ve ayrıca okulların açılış günü. Hava da çok soğuyor, okulda donucaz yarın. Her zavallı çağdaş, yaşdaş ve okuldaşıma yeni bir dönemin, sihirli bir değnek değmişçesine, uğur, şans ve iyi not getirmesi dileğiyle......Azap başlıyoooor!

4.2.11

Ve döndüm! Lili tüm neşesi ve huzuruyla, hatta uzuruyla, karşınızda!

Okul tatile girdi, takdiri kaptım, ilk yüze de girdim, koştum kampa! Dört gündür Şile'de kamptaydım blogreader, öyle bir kamp ki hem okul dersi hem hayat dersi. Villa tipi odalarda kaldığımızdan ev gibi hissettik, komşuluk ilişkilerimiz gelişti, beş kişiyle aynı evi çevirdik ve insanların iç yüzleriyle tanıştık. Kartopu oynadık, aç kaldık, aynı medeniyetten uzaktaydık ve süper ikilimle beraber süper zaman geçirdik. Süper ikilim de Cery ile kıvırcığım. Kıvırcığımla aynı yatağı bile paylaştık ve ikimiz de yataktan düşmeden dönebildik, mutluyuz. Üç gün toplam dokuz saat uyuduk, sabahın beşinde biskremle, guruldayan aç karınlarımızı doyurduk. Zararsız dedikoducuklar yaptık, fal baktık ve kumar konusunda epey ilerledik. Yok yani batak matak, kar olunca tüm odalarda batağa muhtaç kalındı, naparsın.

İşte böyle. Fazlası var azı yok. Ama fazlasını öğrenmek isteyenleri cuma günü bekliyorum.

24.1.11

safkan bir saf

Hayat ne garip, zaman ne hızlı geçiyo, aa vapurlar ne güzel gibi şeyler söylemek istiyorum ama birşeyler düğümleniyor boğazımda; veya elimde de olabilir tabi, yazıyorum ya hani. Evet, yine bir saf lili resmi çizip karşına oturttum ki beni her gün gören insanlara bu lili artık çok sıkıcı geliyordur.

Ama çooook SAFIM!

Saflıktan bu yaptıklarım, artık farkediyorum, aptal aptal bakmalarım, saçma sapan konuşmalarım bundan kaynaklanıyo, aptallığımdan değil yoksa. Çok cinimdir normalde, hemen anlayıveririm çözüveririm olayları da, bu ara bi saflık bi nur geldi, zaten fotoğraflarda da belli oluyo bi ışık hüzmesi geliveriyo benim tarafa hep. İşte bu derece saf sevimli bişey oldum, bilemedim ki...

Lua'yı çok özledim, acayip gezesim var dışarılarda, kırlarda bayırlarda koşasım var. İstanbul'un altını üstüne getirecek bi arkadaş arıyorum, kimse de bana yoldaş olmuyor. Sıkıldım, çok sıkıldım.

Karne geliyo cuma. Hiç takdir mi teşekkür mü diye heyecanlanasım, panik ataklar geçiresim yok, hevesim kaçtı iyice. Bişeyini çıkardılar iyice. İşte liseyi beş sene okumak böyle yapar adamı.

Gelecekten gelen edit: İstanbul'un altını üstüne getirmiş olmasak da bir günde çok yol kat etmiş olduğum kankalara teşekkürler!