4.2.10

happy feet

Dün evden sürüklenerek çıkarıldım sevgili blogreader. Ailem bütün tatil boyunca 1'den önce kalkmadığım için çok uyuduğumu düşünse de bilmiyolar ki ben uyuyamıyorum. Uyandıktan sonra da yorgunluğumu üstümden atamamış hissediyorum dolayısıyla ve evden dışarı adım atmıyo-dum, ta ki düne kadar. Annem dayanamayıp evde terör estirdi ve kendimi dışarıda buldum. Ama... yorganım?!

Aman yani, cidden annem benden daha genç, daha canlı, dinamik, bu sebeple de dalga geçilir miymiş canım? Aaa ne ayıp şey?!

''Bak kızım bu merdiven böyle iniyosun, bak kapı, açılıyo o he, aman o da nesi, güneş miymiş o!''

İşte, tatilin son demlerinde örtümü attım üstümden, hareketlendim, canlandım. Kan geldi yüzüme be!
Dün sevmedim tiviyi pek, ben de dividilerden birini koyup izliyim dedim. Yine yeniden Sweet Novermber yaptım. Ama farkettim de aslında en son o ayrılma sahnesinde bomba bi şarkı konulup fona, daha da etkileyici yapılabilirmiş, kanaatimce.

Ha bu arada, coca cola reklamı vardı bikaç sene önce, böyle penguen yavrusu, kutup ayısı yavrusuna cola veriyodu, ayıcık ferahlıyodu filan, minik pingu da ''bırrrrrrrr'' diye sevimli bi ses çıkarıyodu, sen mutlu, ben mutlu geçinip gidiyolardı. O reklamı yeniden vermeye başlamışlar!!! Olley!!!


Evet heyecanlandım galiba biraz fazla, tamam, sevgiden yani, söyliyim, sen de bil dedim.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder